#59 Ignorancia e sabiduría

Coñecete a ti mesma.

É ben sabido que unha persoa sabia fáise cando sabe o que non coñece. Coñecer as propias limitacións é un paso cara a sabiduría. Falemos agora, pois, da IGNORANCIA.
Sabiduría e ignorancia son dúas caras da mesma moeda... e é preciso ter as dúas en conta.

Ignorancia=estupidez=idiotez=imbecilidade (quasi-sinónimos)

Adentrándonos un pouco máis no eido da "ignorancia", é convinte recoñecer dúas das súas posibles vertentes:

- a ignorancia propia e innata de cada ser humano (persoal)
- a ignorancia provinte da tradición e do mundo "real" (social)

As dúas están entrelazadas; ao igual que nas persoas se reflexan as tradicións, a cultura popular está feita por persoas humanas. Ti e máis eu entre elas, somos en parte responsables do que acontece no mundo enteiro, e temos a posibilidade de cambio, sempre e en calqueira momento. O que fagamos inflúe e ten repercusión no mundo enteiro.

Tomemos consciencia de onde estamos e que poder temos, tanto sobre nós mesmas, como sobre os demáis.
Tomemos consciencia da proveniencia dese poder.
Tomémola e soltémola á vez.


Opinión persoal, (póndolle apelidos aos nomes das "cousas"):

Cada catro anos se celebran eleccións, e nesta sociedade na que vivo, detecto unha certa "ignorancia democrática". Ignorancia democrática, por opinar sen saber, falar sen escoitar, ou apegarse a razóns que non levan máis lonxe de onde xa estamos ("son todos iguais", "non serve de nada", etc)

Cun tercio de poboación "abstemia", esas persoas que por diversos motivos non votan, fáisenos máis difícil conquerir o poder que pedimos e reclamamos. Aínda así, seguimos e seguiremos, por diversas razóns:

- Votar para que non gobernen as que mal·usaron o poder (voto de castigo).
- Votar para que goberne unha opción "menos mala" (voto de confianza)
- Votar para cambiar o mundo (voto de ilusión)
Son tan só tres motivos para facelo, mais se me permitides, direivos que hai que ir "máis alá", e que o obxectivo da sociedade, ao meu parecer, é actuar en consecuencia con aquilo no que cres.

Non votamos a ladróns, e polo tanto, tampouco roubamos.

Saimos a votar, día si e día tamén, sorrindo e dando as grazas por ter o que temos. Apoiando a quen se esforza, da maneira que mellor poidamos.

Unha oportunidade histórica temos neste momento, que como os anos bisestos, tan só se repite de 4 en 4 anos.
Sae a votar, e asegúrate, intenta, motiva, para que todas as persoas afíns as túas ideas tamén o fagan! ;o)

#SiSePuede #Pódese #SomosMarea

pd. Prefiro e promovo a fórmula persoal #SomosMarea en vez da fórmula impersoal #HaiMarea pola súa "inclusividade". Somos nós as encargadas de transformar a realidade. Non existe unha "Marea" sen nós.
pd2. Sorte e ánimos neste laborioso e longo traballo.

#58 O valor da humildade

O valor da humildade

aprendendo a recorrer novos camiños, cos mesmos valores, con outros puntos de vista

Ante o situación entre Marea e Podemos, e as súas bases (que somos todas), sobre o entendemento do significado da palabra “alianza”, e deixando ao marxe os posibles pactos (ou non) de última hora para consensuar unha lista única, gustaríame falar do “valor da humildade”, tanto de persoas como de partidos..

Da filosofía oriental aprendín que tanto un soberano (alguén con poder), como os seus servintes (as persoas ao seu cargo) deben de exercer a humildade con distintas perspectivas:

--> quen ten o poder, é humilde e así obtén o servicio dos seus servintes.

--> quen “está ao cargo”, os servintes, son humildes posto que así obteñen a seguridade que o soberano lles presta.

Son moitas as preguntas que cada quen ten que solucionar pola súa conta, sen perder de vista que a humildade, máis que unha idea teórica, é un valor a por en práctica.

Quen ten poder e quen é servinte?

Sobre quen temos poder e a quen servimos?

Ata onde estamos dispostas a chegar... en troques de obter poder, ou de prestar servicio... 

...xogamos a ver quen é máis humilde?

Pediría iso si, respeto, algo de silencio e tamén un pacto de cortesía ante as decisións individuais e grupais as que chegaremos en tan só uns días. Amabilidade, humildade e modestia tanto nos bos momentos, como cando todo sexa "un pouco" máis difícil.

(Con cortesía refírome á moderación nas palabras e nos xestos cara as “do outro bando”, posto que ambas queremos o mesmo, e esta debe ser o noso principal obxectivo: sacar do medio ao Pp e deixar atrás a súa maioría absoluta.)

Teñamos claro que é o que (non) queremos, sexamos xustas, e sumemos forzas con quen pensa igual ca nós, traballando cóbado con cóbado dende as bases.

Sexamos boas compañeir*s no camiño, posto que se non é agora o momento de presentar listas conxuntas, se non conseguimos chegar a acordo...

...será máis adiante, de seguro, a partir do 26 de setembro, cando nos toque gobernar xuntas, para unha inmensa maioría de persoas, da nosa veciñanza.

Non hai lugar para dúbidas. O que si hai, é moito traballo por facer. Comeza por ti ;)

#HaiMarea e #PODEMOS, xuntas ou por separado, sexamos libres e que cada unha decida por si mesma!

Moita sorte e ánimos cara este treito (outra vez) decisivo da nosa historia.

E non nos esquezamos de sorrir, iso si... sempre!

Saúdos fraternos, 

RenaRenato  (ao voso servizo)

Inscrito en Podemos, asinante de manifestos “mareíles”, e ante todo, pensador in(ter)dependente

Pd. Vexo sen reservas, o positivo da posibilidade de dúas listas: chegaremos con mensaxes diferentes a un público máis amplo. Conseguiremos unha maior movilización do voto. Tomaremos a Xunta de Galicia.

Pd2. E por último lembrémonos, poderosos e servintes, de sermos humildes, así como de ter o valor de exercelo! :D

(Tras un largo "descanso"... ) volta á carga!

Descanso aparente, que non paramos quietos.

Enerxías que se moven, unha Consciencia que chega e outra que se estabiliza, collendo Forzas para os novos Tempos nos que xa estamos.

Ser pallaso e traballar na rúa, faise duro cando non é valorado.
Busco as claves, as respostas, a solución a esta "condición" actual na que estou, e tan só sei que debo seguir adiante.

Traballando pola #FelizCidade :o)

en breves procuro subir unhas imaxes para facer a web máis bonita... se queres ir vendo parte do meu traballo, pásate polo meu fb... grazas!!!

www.facebook.com/TururuVigo/

Tururú :o)

#57 Objetivos de la Asamblea

Por darle un contenido más práctico a mi blog, escribo hoy sobre los objetivos que tiene una asamblea, y cómo llevar esos objetivos a cabo. Parte de la información está sacada del libro

"ASAMBLEAS Y REUNIONES METODOLÓGICAS DE AUTOORGANIZACIÓN", de MIGUEL ÁNGEL MARTÍNEZ LÓPEZ y de ANA ROSA LORENZO VILA, que lo podéis encontrar aquí:

https://www.traficantes.net/libros/asambleas-y-reuniones

Portada del libro citado

¡Y vamos al grano!

Son tres los OBJETIVOS básicos de una ASAMBLEA:

+ eficacia

++ participación

+++ buen ambiente entre las participantes

Estos tres objetivos generales, están tan inter·relacionados, que si falla uno, falla el resto. Son aspectos transversales no sólo a la duración de la asamblea, si no que también deben tenerse en cuenta al salir de ella.

Desgranando cada uno de los puntos...

+EFICACIA: queremos resolver cuestiones, solucionar problemas, contestar preguntas, nadie va a una asamblea a perder el tiempo. Para ser eficaces, hace falta visibilizar los OBJETIVOS que tenemos como grupo, y su división en los grupos de trabajo.

Es importante la concrección, y la puesta en acción: dar pequeños pasos da apoyo moral al grupo, y nos enseña a caminar.

++ PARTICIPACIÓN: a todas nos gusta sentirnos escuchadas y comprendidas. Todas tenemos algo que aportar al grupo, y el grupo se enriquece con las pequeñas aportaciones personales. Cada persona tiene un tiempo, del cual no conviene ni abusar ni pasar por alto. Muchos pequeños gestos, se convierten en un gran acto. No debemos dejar a nadie de lado.

Es también importante en este punto, el APRENDIZAJE COMUNICATIVO que se da, tanto individualmente como en el grupo: aunque al principio sea un desastre, con el paso del tiempo, como todo, se mejora. Es importante que cada una de nosotras dea un buen ejemplo.

Otro apunte: ¿qué papel tienen las nuevas personas que se incorporan? ¿qué trabajos/tareas pueden o quieren realizar?

+++ BUEN AMBIENTE: lo que marca y hace realmente un grupo, son las RELACIONES HUMANAS, que en el se dan. Es importante marcar los límites que se puedan tener, y cumplirlos, para tener un ambiente seguro tanto psicológico como emocional.

El RESPETO debe ser mutuo. El respeto empieza por la tolerancia y la comunicación no·violenta. El trabajo en grupo aporta CONFIANZA, tanto en el grupo como en una misma, creando así un buen clima de cordialidad, fraternidad y cooperación... un clima de buen rollito tan necesario para como está el mundillo!

Y así, con buenas intenciones, creamos un grupo funcional y organizado, que pueda sumar gente y meterse con cada vez más tareas, siendo al mismo tiempo más eficaz.

Seguiremos hablando de #ASAMBLEAS... practiquemos la organización y tengamos la fiesta en paz!

#56 Unidade, diversidade, uniformidade, unicidade.

Para non confundirnos máis... deixemos atrás iso da #NovaPolítica e fagamos unha #BoaPolítica de verdade!
xa non chega con falar: é o momento de facer o que se di, e dicir e o que se fai.
O que queremos: #UNIÓN e #CAMBIO

Cando falamos da unión das persoas dun grupo, falamos de UNIDADE. Nos unimos cunha boa intención, e para que esta unión sexa duradeira, confiamos en nós, no grupo, e nos termos da unión.

A unión fáise forte grazas a súa DIVERSIDADE, que nos permite estar en moitos sitios diferentes, promovendo unión entre as persoas, fortalecendo o grupo. Con boa vontade, nos adaptamos, nos integramos no grupo, e permitimos a outras que tamén o fagan. As diferenzas permiten sumar e chegar máis lonxe.

Cada unha de nós, persoas, temos as nosas formas de ser, de pensar, de sentir, de facer; querer unha UNIFORMIDADE de acción ou de pensamento en cousas pequenas sería negativo, pois perderíamos a riqueza das diferencias e dos detalles. O que nos une é algo máis grande, é o desexo de querer camiñar xuntas.

Aceptándonos, tolerándonos, respetándonos a cada unha de nós con cada unha das nosas peculiaridades, dámoslle cor á Vida, facéndonos, cada unha a súa maneira, únicas... iso é a UNICIDADE ¿ou acaso hai alguén igual ca nós?

Disfrutando de nós mesmas, sentíndonos ben tal e como somos, crecemos como persoas, sumamos ao grupo. O que non gusta, quitámoslle peso, quitámoslle importancia, non pensamos nelo. Decímolo a quen corresponde, abrimos o debate, favorecemos o cambio. O que está da nosa man, isto é o máis importante, deixamos de facelo.

O verdadeiro cambio provén de persoas individuais.

O cambio está no que se fai de novo. O cambio está no que se deixa atrás.

Todo é posible, porque todo eres tú.

+Pallaso Tururú :o)
#FilosofíaPolítica  #Somos1

A Revolución da Alegría (Abril'16)

Pensar, sentir e facer a Revolución dáche Alegría... igual que ao mesmo tempo, mostrar Alegría ríndose, é Revolucionario.

Unha mestura de pensamento positivo, (des)control mental ben dirixido, e desenrolo e teoría do sentido do humor son cada vez máis necesarios no día a día. E que mellor que unha sesión práctica de "humor e risas" para así, ir practicando algo máis de todo o que aínda nos falta... e que é tan necesario!

Sábado, 16 de Abril'16, primeira sesión de humor e risas no Ecolectivo, para seguir facendo a Revolución (da alegría):

"porque un pobo que ri é un pobo que ensina os dentes"

Estades todas convidadas, ata o sábado!

Para ter máis información, ou calquera dúbida, consultade no blog de VigoMedita, www.VigoMedita.wordpress.com, ou escribideme a min directamente (pallasoTururu@gmail.com, ou RenaRenato, no fb).

#55 Paz e Non·Violencia

Nesta época que compartimos, neste frenético tempo cambiante onde moitas somos as que apostamos fortemente pola sabiduría e pola felicidade, o coñecemento e a filosofía fánse, necesariamente, imprescindíbles.

Paréceme necesario comezar a diferenciar, ademáis do bo, do malo e do correcto, termos parecidos aínda que ben diferentes. Refírome neste caso á sabia distinción entre a Paz e a Non·violencia:

+ A palabra PAZ afirma, alegre, unha situación ou un sentimento de equilibrio e harmonía, ben sexa esta exteriormente visible ou interiormente sentida.

Paz, que deixa de ser algo aburrido. Paz, necesidade vital da Terra. Paz, como unha ciencia que hai que practicar (a “PazCiencia”). Paz, tan só 3 letras, con moitísima importancia e significado.

A Paz para min é: o pracer, o gozo e a sorte de disfrutar e de participar, de algo grande, sutil, divino... e descoñecido.

+ A Non·violencia, en troques, nega. Deste modo, negando a violencia, sacámoslle peso ao que fai visíble o mal no mundo: a violencia (que soe vir acompañada da ignorancia).

A violencia existe e é de moitos tipos: física, psicolóxica, de xénero, económica. Soe ser ben visible, mais ás veces aparece sutilmente agochada.

A podemos atopar en moitos lugares: na rúa, nos centros de traballo, nos centros de estudo, na casa, e mesmamente, na propia soidade.

Negando a violencia, facéndolle frente, (cousa ben violenta, por certo,) conseguimos facerlle frente á ignorancia que posibilita que exista... acadamos así o desenrolo da nosa propia Paz e xustiza internas.

Paz e Non·violencia, non confundamos os termos. Debes saber...

...que namentres a Paz chegará de por si, como un ben, aos poucos ou de repente, como unha afirmación implacáble, coa práctica continua da “PazCiencia”, a Non·violencia, pola súa negación, xerará certo tipo de mal interior (sentido como mal·estar) que debemos de transformar, dentro de nós mesmas, outra vez en Paz.

Estás preparad* para isto e para moito máis!

E por último un par de consellos:

Non nos cansemos dándoo todo en batallas que nos alteren interiormente. Sepamos retirarnos a tempo... deixando atrás e debilitando o noso ego, pois somos máis ca iso.

Busquemos a Paz no silencio, na súa sabiduría, aprendendo a escoitar moi dentro... aprendendo a transmutar o mal que vemos/sentimos/facemos en amor incondicional.

O segredo para todo o dito: constancia na meditación, na práctica, no estudo e en seguir os propios soños.

Moita sorte nos vosos proxectos, e lémbrate que así como din *s nen*s e Tururú, así dirás tú: 

"Kk, cu, peido e PEACE!". (<-- léase "Pis" ;) )

:o) Tururú