miércoles, 22 de abril de 2015

#42 Salud (y enfermedad) mental

(Me gusta transmitir buenas ideas y buenos sentimientos: otro mundo no sólo es posible, sino también necesario e imprescindible.)

No puedo ni debo permanecer impasible ante los recientes casos de enfermedad mental que llevan a otr@s a la muerte, como el del chaval de 13 años que entra en su cole matando, o el del hombre que (supuestamente) estrella un avión sin importarle lo más mínimo la vida ajena.

Cuáles son los motivos y razones por los que algunas personas, un día cualquiera, deciden dejar de serlo?

En la naturaleza, ante un peligro, los animales se escapan, y sólo se enfrentan ante el peligro en el caso de no tener (o de no ver) ninguna salida.
En el caso de los humanos es diferente: vivimos en una sociedad global lejana de ser considerada como "ideal" por cualquiera persona dotada de algo de sensibilidad y de sentido común.
El (in)consciente individual de algunos individuos aislados les lleva a cometer estos actos, y el resto de la sociedad nos debemos plantear más preguntas y darles alguna respuesta:

Son estos sólo unos aislados casos de enfermedad mental?

Estas "bestias" humanas que atacan de una manera espontánea, logrando hacer daño a sus semejantes, se sienten acorraladas en su realidad. Sin lograr ver una salida, ni obtener apoyo ni ayuda, deciden pasar al ataque. Están atrapadas y sin salida, dentro de si mismas.
Atrapadas en su propia mente.

Cómo es posible que nadie sepa dónde está la salida? (LIBERACIÓN MENTAL)

Sólo tú puedes liberar tu mente. Nadie lo puede hacer por ti.

Es un proceso lento (de días, meses, años), por momentos doloroso, en el que reconoceremos y borraremos algunos de los falsos conceptos, ideas y argumentos con los que hemos estado viviendo durante algunos cientos de años. Duele dejar atrás aquello en lo que creíamos.

Descubriremos e integraremos verdades que nos hacen sentir bien.
El (re)descubrimiento de un "mundo mejor", es el intento continuo de llevar a cabo tu propia "utopía personal": el que la sigue la consigue, dicen, y yo te animo a que vayas a por ello: tú puedes!
Sin hacer daño, con plena confianza, encontrando la harmonía de tu Ser, tu idea original.

Muchas utopías unidas hacen una UTOPÍA mucho mayor. Un mundo real lleno de gente de Paz, en el que apreciemos las verdaderas y buenas intenciones de la gente que nos rodea.

Es posible, necesario y urgente.
Junt@s lo lograremos: Amor, Paz, Respeto
OM

Educación libre: Libertad espiritual

La educación sirve para liberar... sólo se puede liberar lo que quiere ser libre, y para eso tenemos libros sagrados, libros de autoayuda, y muchas personas dispuestas a ayudar.

Conversar amablemente, con naturalidad y conocimiento sobre temas comos meditación, energía o espiritualidad es lo que se lleva. Lo que comunicamos es lo que llevamos dentro, y es por eso que desde mi blog iré profundizando en temas esotéricos.

Lo que es adentro es afuera, lo que es arriba es abajo, y viceversa.
Cuánto antes lo reconozcamos, cuántas más personas así lo creamos, antes lo lograremos nuestro inmenso reto.
Una gran alegría nos espera a la vuelta de la esquina; como lo llaman los budistas: "la tierra de la Suprema Felicidad" (+info: http://es.wikipedia.org/wiki/Sukhavati)

domingo, 5 de abril de 2015

#41 Felicidad y Política (castellano)

"Un pueblo que ríe es un pueblo que enseña los dientes"
Chacovachi

Parecen términos antagónicos, contrarios, y aún así, deben de estar unidos, ir pegados. Felicidad y Política, acaso puede existir la una sin la otra?

La mala fama que se lleva la palabra "política" se la debemos a las personas auto·nombradas "políticxs profesionales", esxs que nos hicieron confundir la política con la corrupción. La gente honrada sabe que no es, y que nunca debió ser así.

Sigamos pues, pensando en el buen gobierno de personas en una sociedad civilizada.

La felicidad individual no es posible sin la felicidad colectiva, y viceversa. Desde el individuo, como parte de una familia, de una ciudad, de un estado, y de la única Tierra que habitamos. No existe un único ser viviente que no desee este bien, la felicidad.

El arte de la política es el arte de transmitir felicidad y confianza hacia las personas que se gobierna, recordando siempre que el gobernante forma parte del pueblo y que cada uno de sus actos, en ellos tendrá su reflejo... y viceversa, el pueblo es la parte más importante del buen gobierno, por ser este quién realmente (aunque no lo sepa) gobierna.

No se nace sabiendo mandar. Tampoco se nace para obedecer. Y es que aprender a mandar obedeciendo, es tan sólo algo de lo que hay que entender. Y si, es lo que es: contradictorio, complejo, hasta difícil, y algo abstracto... sólo se puede aprender con la práctica. La experiencia nos dará todavía más razones para seguir creyendo y creciendo como personas y como Piratas. Unos cúantos apoyos más y llegaremos a dar el salto hacia otro nivel.

Somos los que somos, y debemos dar ejemplo. Así que, a gobernarse bien, hacia el bien, a ser felices y a repartir esa felicidad, pues lo que se da es lo que vuelve, subido hasta 10 saltos más de energía.

Seguiremos trabajando. Por mi, por ti, por nuestra "feliz ciudad"!


Porque una #FelizCidade es una #CiudadPirata... arrr!
Salud a todas las personas de bien,

RenaRenato, un Pirata que habla de la "FelizCiudad" ;)

martes, 10 de marzo de 2015

#40 Aceptando o cambio. Amando a Totalidade.

Antes do 15M, xa participabamos en asembleas.
Antes de Podemos, xa traballabamos en PIRATAS.
Falo por e para min. Escoita tan só se queres...
...se amas.

Pode que antes, onte, viviramos como se o mundo fose a rematar manhá. Existía unha urxencia, unha presa que de tanto correr esgota... cansancio, rutina, e falta de novedades.

O que se escoitaba, o que se dicía, o que se pensaba e o que non; isto é o que éramos como sociedade, viviamos con estes termos: crise, depresión, tristeza, malestar interior... as consecuencias dunha especie de "borracheira existencial" páganse con resaca.
Precisamos de algo de descanso...
Anos e anos de sometimento ao pracer, vivindo unha realidade allea á globalidade do planeta. Ignorando, esquecendo, caendo... non esperes a tocar fondo. Un novo mundo, un novo Sol, outra vez, cada día, esperta dentro de nós.

Aceptar que debemos cambiar dende o interior, dende a humildade é un deber con unha mesma e co resto da humanidade.
Agora, hoxe, pode que sexa o último día, a nosa última oportunidade. E aínda así seguiremos ata o final. O cambio non é o fin da "boa vida", senón que é tan só un inicio dunha Vida mellor.

Xa non hai preguntas, nin respostas. Nin problemas nin solucións. Todo segue, todo flúe, todo é.
A xeneralización da totalidade é algo tan fácil de nomear... que se pode nomear de diferentes maneiras, dependendo de se o fai un artista, un filósofo, un místico, 1matemático ou un poeta.

+ Todo é política
+ Todo é beleza
+ Todo é mente
+ Todo é número
+ Todo é Deus

Non caias na desgracia de opinar como se isto fose un pesadelo "todo é unha m*rd*!", posto que non é certo. Hai algo máis do que podemos ver... está a maxia do invisible, o que non se ve, o ben que está por chegar, e que de nós, tamén de ti depende.

Debemos seguir a confiar e a traballar polo que queremos:
Le, fala, estudia, goza e comparte o Amor, os valores, a creación, con corazón... é posible.
Chegará o mundo novo, e traerá novidades. A Totalidade é, está e existe en todas e cada unha de nós.
Medita, respira, transmite, busca e atopa o que é bo e útil para todas e todos.

Haxa Paz!
RenaRenato + Tururú :o)

pd. Segue adiante con os teus sonhos. Comparte, difunde, disfruta. Axuda e déixate axudar. Non estamos sós, que se note. As mans para traballar, a cabeza para pensar, o corazón para Amar...
...e a democracia, para votar. Se es de #Vigo, lémbrate que en Maio'15 temos eleccións e as Piratas formamos coalición. Entérate de máis en www.EquoPiratasVigo.info

pd2. A minha historia persoal, é a historia dun matemático que, durante un tempo, quixo entender o TODO, o infinito, e ir máis aló.
Quixen comprender Todo o que me pasaba por dentro e ao meu arredor. Busquei incansablemente, atopei respostas no meu interior, estiven perto tantas veces de algunha solución... ata que a búsqueda rematou.

#39 Bendito Semáforo!

Pode que non che gustase parar diante dos semáforos... ata agora.

Un novo Deus-máquina, o Semáforo.
Unha nova Idea, un novo Pensamento:
"parámonos diante dos Semáforos porque somos bos e boas, fieis e obedientes."


(Por que non te alegras de pararte un momento no medio do tráfico?
Se non te gusta, pois entón "fódeste"... pero ben que te paras... que che gusta! Sabémolo. ;o) )

Así que, coma sempre, ti decides, eu o tenho máis que claro:
tanto os coches, como as motos, como @s peóns/peonas, páranse diante da luz vermella, porque lles gusta, lles mola, lles encanta!


Algunhas e algúns ata están namorad@s del, do Semáforo.
Outr@s adórano e alabano, como se fose un Deus...
@s máis mundan@s, aproveitan para mirar o móbil, estirarse un pouco, darse un bico ou sacarse un moco.

E que pasaría se aproveitásemos eses segundos de semáforo para respirar, cantar, meditar e/ou mandarnos mensaxes de Amor?

Cambiará, tarde ou cedo, inevitablemente, noso mundo seguirá a cambiar. 
OM

pd. Grazas Semáforos de todo o mundo!

viernes, 27 de febrero de 2015

#38 Ética, Moralidade, Consciencia


Ética: ciencia da moral, tenta establecer os límites entre o ben e o mal.
Moral: costumes e hábitos de conducta admitidos na sociedade.
Consciencia: facultade da persoa de coñecer a súa propia existencia.

Á procura e o encontro dun CÓDIGO ÉTICO (unha visión persoal)

Previo:

Segundo o modelo político actual, a acta dun cargo electo é de propiedade exclusiva da persoa que obtén tal cargo. Non existe ningún tipo de acordo/contrato de tipo legal que poida estar por enriba desa acta. O cargo electo é o artífice das súas decisións, de seus actos e do seu discurso no pleno, así como o seu único responsable.

Presentarse ás eleccións é estar disposto á posibilidade de asinar un contrato coa sociedade de 4 anos de duración, con posibilidade de ampliación.

Isto non é un xogo, é a Vida; as mesmas normas que queremos cambiar, son ben claras, e son para tod@s iguais.

Actual:

Construíndo como estamos, dende abaixo, outra forma de facer política, vemos que é necesario outro tipo de persoas nos gobernos nas nosas vilas:

+ Fai falla xente que tenha en conta dende ás persoas individuais ata á completa masa social chamada Humanidade.
Pasando, claro está, por os grupos de acción, os movementos sociais, ás asembleas, ás asociacións vecinhais/culturais/deportivas/(...) e a un longo etcétera, dos que xurden ideas, propostas, reprimendas e críticas que debemos de ter en conta.

++ O obxectivo do cargo electo é, en primeiro lugar, facer chegar ditas ideas e propostas ao pleno da maneira máis sinxela e realizablemente posible; ser un medio de transmisión, un cabo de unión entre a sociedade e o poder agora reinante.

+++ A finalidade de ditas accións é a de materializar e concretizar, as decisións para un ben∙estar xeral.


Cómo facelo?
+ Debemos chegar a un entendemento entre partes(inclúo aquí ao Pp, Psoe e Bng), facendo que todas elas quedemos minimamente satisfeitas. Ceder en parte ás nosas demandas, para que outras poidan beneficiarse, e viceversa; este é un bo negocio, o que é posible facelo realidade.

++ As reunións periódicas en reunións e asembleas abertas, onde se debatan ideas propostas con ánimos de mellorar e concretizar accións, e se avance en ben∙estar social para unha maioría social. Atender ás demandas sociais, con verdade, honestidade,sinceridade e transparencia.

+++ Pensar por as minorías sociais, excluíd@s e apartad@s, xa sexa por motivos voluntarios ou involuntarios. Facilitarnos o básico. Para un mundo en Paz é o noso deber cuidarmos entre tod@s.


Posterior (novas ideas para un mundo mellor):
--> Limitación salarial:

Se os políticos cobrasen por lei o SMI (salario mínimo interprofesional), acadaríamos 2beneficios:

+ o incremento gradual da cuantía do SMI
++ a boa intención e falta de ánimo de lucro desa chamada “clase política”

Como cidadán que me candidato a un posto, comprométome a donar o sobrante de dita cantidade á accións concretas, colectivos e asociación nos que poida depositar a minha confianza.

--> Equipo de goberno:
No caso de contar cunha maioría de votos, e polo tanto, unha maioría no pleno, sería convinte trocar a figura de “alcalde(sa)” pola de “equipo de goberno”, onde non se contase con oposición, senón que de ese equipo formasen parte tod@s @s concelleir@s.
Teríanse en conta as sensibilidades particulares e o cuidado de todas as persoas participantes dese equipo, polo ben da poboación xeral.

A persoa ao mando de coordinar ese equipo sería a encargada de velar polo ben da cidadanía e por levar adiante ás súas propostas na medida do posible. Ditas propostas serían transladadas aos plenos por boca d@s concelleir@s, presentes e participantes da sociedade.

Querer agradar a tod@s é un deber. Obedecer cegamente ás súas peticións un sen∙sentido.

--> Dándolle a volta ao cargo político @s polític@s do século XXI debemos escoitar, observar e pensar moito antes de falar. E falar ben, con correción verbal, sen tachas de forma nin de fondo, debería ser o ideal. Só así poderemos ser don@s do noso silencio e non escrav@s das nosas palabras.

Situarse por debaixo, en posición de servir, sen reparos e sen vergonhas, sendo clar@s e sincer@s.

Como seres humanos racionais, habemos de atopar un método co que nos sintamos a gusto, e que sirva para unha maioría consciente, capaz de escoitar e razonar outros pensamentos e ideas.

Prefiro ser unha folla en branco a un conxunto de ideas tachadas, nunha folla arrugada e tirada. Escribir a nosa historia por pasos, é ben mellor que escribir unha serie de promesas ben∙intencionadas... que pode que nunca se leven a cabo.
É o noso deber, saber gobernarnos para así dar exemplo, e así poder transladar os nosos conhecementos a un grupo de persoas e entre vari@s construír un bo∙goberno.

Recuperar valores como a humildade, a confianza e a enerxía das boas intencións, sumadas ao esforzo e constancia diarias, dan, de seguro, un bo resultado.

A democracia comeza dentro de cada unha de nós.

Moita sorte nos vosos caminhos e percorridos. Iremos apartándonos dos perigos.
Saúde, Amor e Alegría.

RenaRenato
Pirata do ben, dende sempre. Po)
Traballando ...arrr!... arreo!, polo ben común.

pd. Cando se me ocurra algo máis que me deixei no tinteiro da memoria perdida, volo comunicarei. Namentres, calquera achega, opinión e/ou comentario serán benvidas.
Ánimos a tutti! :o)

sábado, 24 de enero de 2015

#37 Eco·Karma + Matemáticas Recreativas

EcoKarma + Matemáticas Recreativas
(Teoría e práctica)

“Pensar sen estudar é o mesmo que estudar sen pensar. Non serve para nada.”




Existen infinitas posibilidades na Vida. A cada paso que damos ábrensenos portas, outras que se nos pechan... o mesmo pasa con as xanelas. Descubrimos novos mundos cando estas se nos abren e maravillámonos cando estamos preparados para ver que outro mundo non é tan só posible, senón tamén necesario e imprescindible.

Vexo como hai orde dentro do kaos, e tamén sei que non hai un día nen tempo perdido: cada cousa chega ao seu debido tempo. Só temos que confiar nos demáis e en nós mesm*s: axudarnos, facernos o camiño máis fácil, e seguir cambiando, aprendendo e practicando o noso ben, para o noso ben individual e para o ben común.

Simplificando, que hai que facer? (sinxelo entender, díficil facer)
En primeiro lugar, deixar atrás o que non nos gusta.
E ao mesmo tempo, retomar os nosos soños, soños comúns tantas veces soñados e que aos poucos, transfórmanse en realidade.

Se queres máis, eiquí está a minha proposta/reto (difícil entender, fácil facer)
aprender e compartir o aprendido. Aprender a compartir a alegría e as ganas de vivir en harmonía. Con xogos, músicas, números e risas, por un momento todo se transforma... e é que hai cousas que nunca se esquecen, que sempre permanecen... está sempre en todo o que existe. Saca o mellor que levas dentro!

Que é "Eco·KARMA"? (teoría)
EcoKarma é un monólogo sobre o Humor e a Vida, con base matemática.
Dende o Zero ata o Infinito hai moito que contar, así que comezaremos polo principio: UNIDADE, DUALIDADE, TRINIDADE... e dende aquí, cara onde nos leve o destino.
Un monólogo compartido, que de seguro se convertirá en diálogo, no que cada quen é libre de opinar e tan só colle o que mellor lle sirve.

Que son as "Matemáticas Recreativas"? (práctica)
Nada novo que facer? U-la curiosidade e as ganas de xogar e aprender? Quen dixo que as matemáticas fosen aburridas? Canto mal nos fixo o noso sistema educativo!
Retomamos a ilusión, pasámolo ben, e descubrimos entre tod*s o que cada un(ha) ten de mellor.
Lóxica, números, xeometría, espacio-tempo, fórmulas, teorías.
Cada día é diferente, e cada día será unha nova experiencia.

Estamos comezando... non te perdas esta única experiencia. Xunt*s iremos crecendo e facendo real o mundo que queremos.

Estás convidad*, serás máis que benvid*... e que reine a alegría!!!

RenaRenato (+pallaso Tururú) :o)


lunes, 12 de enero de 2015

#36 A (r)evolución do Amor.

Distintas e diferentes formas e maneiras temos, de seguir coa nosa evolución humana, e tamén de esta esfereta Terra (antes tamén chamada planeta).
As revolucións persoais, sumadas en cantidades inxentes, tradúcense en revolucións familiares, sociais, nacionais... e GLOBAIS!

O que non se pode parar é imparable... e disto é do que se trata. De tratarnos ben, a nós e a quen nos rodea.
De tratarnos con Amor.
Esta foto vai adicada aos compis que andan por todo o mundo, facendo da súa alimentación, e do cambio nos nosos hábitos de consumo, unha auténtica (r)evolución. 
Haxa Paz entre especies, haxa Unión entre os seres.
Om.